slide

Galeria

Kontakt

Parafia Narodzenia
Najświętszej Maryi Panny
Słucz 57
19-213 Radziłów

Tel. 86 273 61 93
Email: slucz@diecezja.lomza.pl

Statystyki

Osób OnLine: 00
Odwiedzin: 708953

Historia parafii

Około 1417 r. Sądek z powiatu przasnyskiego otrzymał od Księcia Janusza I 40 włók na obu brzegach rzeki Słucz. Sądek ze Słucza należał do bogatych i przedsiębiorczych rycerzy. Zajmował się miedzy innymi handlem drzewem. Gdy w ziemi wiskiej w 1435 roku rozpoczął rządy Książe Władysław I przekazał 30 włók w Słuczu swojemu marszałkowi Świętosławowi Goliaszowi z Łęgu herbu Dołęga. 

Z poparciem dziedzica Goliasza z Łęgu biskup płocki erygował w Słuczu w 1444 roku czwartą parafię w ziemi wiskiej. Przed końcem XVII wieku część Słucza wykupił i wydzierżawił podkanclerzy wielki koronny Stanisław Antoni Szczuka, który wystawił tu na początku XVIII wieku nowy, kolejny drewniany kościół. Stał on jeszcze w 1908 roku.


Obecny kościół pw. Narodzenia NMP wybudowano w latach 1908-1911 staraniem ks. Ignacego Nowakowskiego, o wymiarach długość 42 m, szerokość 18 m, wysokość do sklepienia 13 m. Jest murowany z cegły, nie tynkowany z zewnątrz, trójnawowy, halowy z czworoboczną wieżą od frontu. Wieża została zniszczona w 1944 roku i nigdy jej nie odbudowano. Prezbiterium i nawy boczne są zamknięte trójbocznie. Sklepienie jest kolebkowe z dodatkiem dekoracyjnych żeber. Nawy są wydzielone opilastrowanymi filarami ze służkami na narożach.


W kościele sa trzy ołtarze, główny murowany i boczne drewniane. W ołtarzu głównym znajduje się figura Matki Bożej. Po bokach ołtarza stoją figury św. Piotra i Pawła. Ołtarze boczne są pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej i bł. Papieża Jana Pawła II. Wyposażenie kościoła pochodzi z około 1910 roku, jest neogotyckie z elementami neoromańskimi. Ołtarz główny został konsekrowany 16.02.1960 r. przez Biskupa pomocniczego Aleksandra Mościckiego.


W latach 2006 – 2011 staraniem ks. Roberta Zielińskiego wymieniono w kościele instalację nagłośnieniową, elektryczną, wymieniono pokrycie dachu na blachę miedzianą i wewnątrz cały kościół odmalowano, poprawiając uszkodzone przez wilgoć tynki.

W 2012 roku zostały wykonane nowe drewniane ołtarze boczne oraz wymieniono główne drzwi kościoła. Rok później wstawione zostały aluminiowe okna zewnętrzne przeszklone pakietem szyb, które zabezpieczyły budynek przed wilgocią i szybką utratą ciepła w czasie zimy. Odremontowana została zachodnia cześć muru kościelnego i zamontowano bramę wjazdową na cmentarz przykościelny. Dwie rodziny ze Słucza ufundowały witraże w oknach przy ołtarzach bocznych: jeden nawiązujący stylistyką i ornamentami do Matki Bożej Siewnej a drugi do św. Jana Pawła II. W drugiej połowie 2013 r. zostaly poddane remontowi i przywrócone do użytku 14-głosowe organy piszczalkowe. W Roku Świętym Miłosierdzia 2015-2016 została wypoziomowana i ułożona nowa posadzka granitowa.
 
Cmentarz Parafialny
Cmentarz Rzymskokatolicki w Słuczu założony został w I połowie XIX wieku. Obejmuje obszarem powierzchnię 1,5 ha, usytuowany jest w niedalekiej odległości od kościoła. Otoczony jest murem kamienno-ceglanym, brama wejściowa i furtka metalowe.
Wartość zabytkową posiada wschodnia (kwatera A) i środkowa (kwatera B) część cmentarza. Składają się na nią układ przestrzenny z aleją główną na osi bramy oraz nagrobki i krzyże o charakterze zabytkowym powstałe do 1925r.
 
Za najstarsze opisane miejsce pochówku z krzyżem i tablicą pochodzącymi najprawdopodobniej z okresu zgonu można uznać grób Adama Kuderkiewicza z 1869 roku.
Jeden z najstarszych a jednocześnie najciekawszy to nagrobek i krypta Kornelii Szczęsnowicz z domu Humięckiej zmarłej w 1877 roku. Kamień nagrobny znajduje się w pewnej odległości od zagłębionej całkowicie w ziemi krypty, ale zgodnie z przekazem ustnym spoczywają w niej zwłoki Kornelii i być może innych członków rodziny. Na nagrobku znajduje się piękne epitafium: "Taka była Wola Twoja! I wziąłeś Ją Boże. Ja-Krwawym bólem męża Wielbię Cię w pokorze i mówię bądź pochwalon! Na żony mogile, gdzie całe szczęście moje - jest w prochu i pyle"
Najbardziej odległy w czasie zgon to rok 1867, zmarła to Adela Glinka z domu Ramotowska. Jest ona pochowana we wspólnym grobie z Marjanną Ramotowską z domu Godlewską zmarłą w 1875 roku oraz Weroniką Dąbrowską z domu Ramotowską zmarłą w 1887 roku.
Na cmentarzu spoczywa trzech księży Proboszczów Słucza: Ks. Józef Nagórka zmarły w 1899 roku w wieku 93 lat, był proboszczem w Słuczu przez 37 lat, Ks. Ignacy Nowakowski zmarły w 1909 roku w wieku 42 lat, Ks. Roman Krajewski zmarły w 1982 w wieku 76 lat. 
Jest też kilka cenotafów ku czci zamordowanych w obozach koncentracyjnych lub poległych na wojnie. Na przykład: Henryk Rogowski zamordowany w Glinkach w 1944 roku, Leopold Rogowski zginął w Buchenwaldzie w 1945 roku, Władysław Jurski żołnierz AK, poległ bohaterską śmiercią za wolność ojczyzny, Aleksander Kadłubowski zginął w czasie okupacji w 1944 roku, Franciszek Mścichowski oficer WP zamordowany w Katyniu w 1940 roku, Antoni Mścichowski ksiądz zamordowany w Dachau w 1940 roku, Bronisław Łęgowski poległ pod Monte Casino, Bolesław Łęgowski walczył pod Monte Casino, zmarł w Kanadzie.
 
Na cmentarzu spoczywa ponad 1450 osób, które można opisać z imienia i nazwiska. Groby są pojedyncze, podwójne oraz rodzinne, w których pochowanych jest kilkoro członków rodziny. Zgodnie ze zwyczajem panującym w tym rejonie informacje podane na tablicach nagrobnych to imię, nazwisko, dokładna data zgonu oraz wiek zmarłego. Niezmierną wartość przedstawiają zdjęcia pochowanych, często zamieszczane na nagrobkach. Bywa, że są to jedyne zachowane w rodzinie fotografie przodków.